9/3/2007 - TAŞINIYORUZ

Sevgili dostlarımız, sizlere derneğimiz ve yetimler hakkında daha güzel bilgiler verebilmek için daha kapsamlı bir site kurmak istedik.Blogcuda yine bu blog sitesi böylece kalacak fakat buradaki tüm bilgilerle birlikte yeni eklenen yazılarımızın da yer alacağı www.yetimlerimiz.com adresine hepinizi bekliyoruz.Orada sizlerle daha güzel paylaşımlara ve daha fazla yetimin yüzünü güldürmede omuz omuza çalışacağımızı umuyoruz.Allah bu yolda daim etsin.

saygı ve hürmetle 

4/3/2007 - 2007 Yılı Faaliyetlerimiz

2007 Ocak ayı faaliyetleri

1-Bayram elbiseleri dağıtıldı

2-Kurban yardımları yapıldı

3-Kozcağızda verem hastası olan dört kişilik bir aileye bayram elbiseleri gıda ,tam hisse kurban ve nakdi yardım yapıldı.Elbise gıda ve kurban dernek bütçesinden nakdi yardım hayırsever bir vatandaşımızın yönlendirilmesiyle yapılmıştır. Ayrıca bu ailenin resmi işlemleri tamamlatılıp il sosyal hizmetler müdürlüğünden her ay yüz ytl gıda yardımı yapılması için yardımlar yapılmıştır. Sağlıkla olan işleri de yine yönlendirme ve yardımlarla devlet eliyle takip edilmektedir.Derneğimiz küçük çocuğun kulak problemlerini takip etmektedir.

Nezaret edenler Necmi Kukuş ve ailesi Doğan yüksel ve ailesi

4-Çaydüzü Mahallesinde dört kişilik bir aileye yardıma başlanmıştır. Temmuz 2006 da aniden rahatsızlanan evin reisi sağ tarafı felç olmuştur.Bu hastaya ve ailesine gıda yardımı nakdi yardım kurban eti yardımı yapılmıştır. Bu aile tek bir odada yaşamaktadır. Bizden kanepe istemişlerdir. Kanepe yardımı hemen yapılmıştır. Ayrıca yarım kalan tedavileri için Zonguldak devlet hastanesinden dosyaları getirtilmiştir. Bir fizyoterapist yardımıyla yardım edilmesi denenmiş ancak durum ileri derecede olduğu için daha kapsamlı bir fizik tedavi rehabilitasyon merkezi olması gerektiğini hastane yetkilileri belirtmişlerdir. Bu hastaya bir başka derneğin başkanı olan Sayın Beyhan Demirok el uzatmış Ankara Numune hastanesinden 45 gün sonraya randevu almıştır.Bizim derneğimiz de refakatçi masraflarına ortak olmayı taahhüd etmiştir.Derneğimiz olayı takip etmektedir.

Nezaret edenler Uğur Aysan, Süleyman Kuvvet,İrfan Akıncı, Necmi Kukuş ,Mehmet Demirel ,Hüseyin Yaman

2007 Şubat ayı yardımları

1-Çaydüzündeki Felçli aileye gıda yardımı yapıldı.

Nezaret eden D.Yüksel H.Yüksel

2-Tuna Mahallesinde iki kişilik bir aileye gıda yardımı yapıldı.

Nezaret eden H.Yüksel, Nebahat Topal, Canan Çetin.

3-Karaköy Mahallesinde 5 kişilik fakir bir ailenin 3. sınıf öğrencisi (Erkek, Gazi ilköğretim okulu) olan bir öğrenciye hastalığı sebebiyle  nakdi yardım yapılmıştır. (Babadan geçen genetik hastalık var, dalak büyümesi, yüzünde kis oluşumu var) Hasta çocuk acilen Ankara Hacettepe Hematoloji bölümüne sevk edilmiştir. Randevu parası karşılanmıştır.   Ayrıca yaşanacak süreçte aileye dernek tam destek vermek için kararlılığını bildirmiştir.Olay takip edilmektedir.

Nezaret eden Doğan Yüksel Hatice Yüksel Necmi Kukuş A. Ramiz Yatgın(Gazi İ.Ö.Okul müdürü)

4-Karaköy Mahallesinde ikamet eden öksüz bir kız çocuğunun kulak tedavisi Aktıp sağlık merkezinde yaptırılmıştır.

Nezaret eden Hatice Yüksel, Nuran Günesen

Doktor:Türker Kandıralı.

5-2006 yılının faaliyetleri aşure ve mantı ikramı ile Anadolu Gençlik Salonunda anlatılmış ve kamu oyu bilgilendirilmiştir.

2007 Mart ayı yardımları

1-Çaydüzü İlköğretim Okulunda o.k.s sınavına girecek 10 çocuğa soru kitapçıkları dağıtılmıştır.

Nezaret eden Necmi Kukuş, Yahya Yıldız (Çaydüzü İ.Ö.Okulu Müdürü)

2-Fatih İlköğretim Okulunda o.k.s sınavına girecek olan 10 çocuğa soru kitapçığı dağıtılmıştır.

(Son 5 yılın o.k.s soruları)

Nezaret eden Necmi Kukuş, Doğan Yüksel, Ali Kaynak (Fatih İ.Ö.Okulu Öğretmeni)

28/2/2007 - Ben Çocuğum!!!

Ben çocuğum, benim de haklarım var!

Ya sokak çocuklarının, onların da hakları yok mudur? Elbette her çocuğun çocukça yaşama hakkı var. Çocukça oyun oynama, en güzel kitapları okuma ve daha birçok şeyi yapma hakkına sahiptir çocuklar. Çünkü biz çocuklar için, çok büyük ve zorluklarla dolu bu dünya. Büyüklerimiz olmasa, yol gösteren ve bizi binbir fedakârlıklarla büyüten anne–babalarımız olmasa, dünya hayatımız zindanlar kadar karanlık olurdu. Bu gerçeği büyüklerimiz de bildiği için olmalı, İnsan Hakları Beyannamesi’ni imzaladıktan sonra, bir de Çocuk Hakları Beyannamesi’ne imza atmışlardır. Çocuk Hakları Beyannamesi, ‘dünyadaki her çocuk için hiç bir ayrım gözetmeden’ uygulanmak üzere ortaya çıkıyor. Özetle şu haklar var beyannamede: – İyi bir eğitim. – Sağlıklı ve güzel yaşama. – Her türlü kötülükten ve istismardan korunma hakkı. – Bir isim ve milliyet sahibi olma. – Anne sevgisinden ve sevgiden mahrum bırakılmama. Bu haklar, birçok ülkenin altında imzası bulunan ve uygulaması gereken iyi dilekler sadece. Öyle ki, çoğu zaman yalnızca kâğıt üzerinde kalıvermiş... Aslında bu kâğıt parçasına yazılmış haklardan çok daha önce, biz çocukların hayatı güzel yaşama, helal rızık yeme, terbiye edilme, ilim öğrenme, Kur’an kitabını –kainat kitabını okuma, oyun oynama, yazı yazma gibi birçok hakları var sırada. Oysa, bütün bu haklara rağmen, dünyanın birçok yerinde çocuklar hâlâ ucuz işçi olarak, zor şartlarda, köle gibi çalıştırılıyorlar. Henüz okuma–yazma bilmeyen milyonlarca çocuk var. Sabahları aç uyanan ve geceleri aç uyuyan milyonlarca çocuk... Sokaklarda yaşamaya itilmiş, sevgiden ve merhametten yoksun, dünyanın en kötü şeylerine maruz bırakılmış çocuklar... Ve büyüklerimiz, kendilerini dünyanın ve ülkelerin efendileri görenler rahat rahat uyuyabiliyorlar geceleri. Nasıl mı uyuyorlar dersiniz? Tabii ki gözlerini ve gönüllerini kapatarak. Öyle olmasaydı hâlâ şehirlerimizde açlıkla, soğuklarla, uyuşturucuyla boğuşan ve geceleri ansızın sokak ortalarında ölen çocuklar, şimdi evlerinde olacaklardı. Evlerimiz ise, Cennet’ten bir mekan gibi huzurlu, sevgiden bir okul gibi ilim dağıtan, merhametten kurulmuş bir hastane gibi şifa veren yerler olacaktı. Sokaklarsa, sokak çocuklarının, o evsiz–yurtsuz çocukların serçe parmaklarının bile incinmeyeceği oyun bahçelerinden bir bahçe gibi gelecekti insanlara. Peki bütün bunlar yalnızca bir hayal midir? Evlerimizi, sokaklarımızı, mahallelerimizi, şehirlerimizi, ülkelerimizi Cennet köşelerinden bir köşe haline getiremez miyiz? Ve her çocuğun, çocuk gibi yaşadığı bir dünya kuramaz mıyız? Ne dersiniz çocuklar? Yarın büyüyecek değil miyiz! Yarın bizim için, büyüyünce çocukluğumuzu asla unutmayacağımız ve sokaklarımızda yaşayanların bile huzurlu olacağı bir dünya kurmak için her şey elimizin altında olmayacak mı!. Evet, biz de büyüyeceğiz nasılsa bir gün.

Selim Eren / İstanbul 02.02.2002